JUBILEUSZ 50-LECIA PRACY ARTYSTYCZNEJ MAŁGORZATY TALARCZYK

Teatr Miejski im. Witolda Gombrowicza w Gdyni z przyjemnością informuje, że aktorka naszego teatru Małgorzata Talarczyk obchodzi jubileusz 50-lecia pracy artystycznej.

Składamy na jej ręce najserdeczniejsze gratulacje oraz wyrazy najwyższego uznania dla osiągnięć w pracy artystycznej na scenach polskich teatrów. Jubilatce życzymy zdrowia, niesłabnących sił twórczych, wielu nowych sukcesów artystycznych, samorealizacji i zadowolenia z obranej drogi artystycznej.

Małgorzata Talarczyk
Debiutowała w „Apetycie na czereśnie” Agnieszki Osieckiej 19 listopada 1970 roku w jeleniogórskim Teatrze Dolnośląskim. Od 1982 roku, z dwuletnią przerwą, jest aktorką Teatru Miejskiego w Gdyni. Różnorodność, obok prawdy, jest dla Małgorzaty Talarczyk istotą aktorstwa. Kreowała najróżniejsze postacie: niewinne dziewczęta i święte, bezwzględne, silne kobiety, troskliwe matki i babcie. Zagrała m.in. Marię w „Warszawiance” Wyspiańskiego, Justysię w „Mężu i żonie” Fredry, Kasandrę w „Odprawie posłów greckich” Jana Kochanowskiego, Marię Magdalenę w „Historyi o chwalebnym zmartwychwstaniu pańskim” Mikołaja z Wilkowiecka, Pudla w „Brytanie Brysiu” Aleksandra Fredry, Klaudestynę de Montreuil w „Bezimiennym dziele” Stanisława I. Witkiewicza, Uczycielkę w „Konopielce” Edwarda Redlińskiego, Hermię i Tytanię w „Śnie nocy letniej” Williama Shakespeare’a, Księżnę Himalaj w „Operetce” Witolda Gombrowicza, Iwonę i Królową Małgorzatę w „Iwonie, księżniczce Burgunda” Witolda Gombrowicza, Alę i Eugenię w „Tangu” Sławomira Mrożka, Matkę w „Balladynie” Juliusza Słowackiego, Gwinonę w „Lilli Wenedzie” Juliusza Słowackiego, Panią Marię w „Kompozycji w słońcu” Ingmara Villqista, Meg w „Urodzinach Stanleya” Harolda Pintera, Hrabinę Respektową w „Fantazym” Juliusza Słowackiego, Praskowię w „Biesach” Dostojewskiego. Jej ostatnie, większe role to m.in. Stefania Bardziej w „Być jak Krzysztof Krawczyk” Mańkowskiego, Escalus w „Romeo i Julii” Szekspira, Trąbina w „Przygodach Remusa” Majkowskiego, Tancerka/ Zenobia/ Dziewczyna Singa w spektaklu „Osiecka. Archipelagi” oraz Starzec w „Dziadach” Mickiewicza. Pracowała pod kierunkiem m.in.: Adama Hanuszkiewicza, Henryka Tomaszewskiego, Waldemara Śmigasiewicza, Jerzego Rakowieckiego. Jest laureatką Nagród Artystycznych Prezydenta Miasta Gdyni, nagród aktorskich na festiwalach teatralnych w Toruniu i Opolu oraz na Festiwalu Sztuk Współczesnych we Wrocławiu. W 2004 roku otrzymała Złoty Krzyż Zasługi. W 2015 została odznaczona brązowym medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”. W 2016 dyrektor Centrum Edukacji Artystycznej przyznał jej Nagrodę indywidualną II stopnia za szczególny wkład w rozwój edukacji artystycznej w Polsce.
Od 1983 roku, z kilkuletnią przerwą, pozostaje nauczycielką zadań aktorskich w Studium Wokalno – Aktorskim przy Teatrze Muzycznym im. Danuty Baduszkowej w Gdyni. Kilkudziesięciu dyplomantów osiągnęło dyplom aktorski pod jej ręką. Od 1996 roku przewodniczy gdańskiemu Oddziałowi Związku Artystów Scen Polskich.

Galeria

Najnowsze aktualności

 

Godziny pracy kasy biletowej

Sprawdź, w jakich godzinach będzie otwarta nasza kasa biletowa w nadchodzącym tygodniu festiwalowym, aby wygodnie kupić bilety i odebrać rezerwacje!

 

Koncert, na którym można spać. Morton Feldman na 100. urodziny. Wstęp wolny!

Można leżeć, czytać, zamknąć oczy, trzymać się za rękę, a nawet zasnąć. Można przyjść na trzy i pół godziny albo tylko na chwilę. Bez sztywnej etykiety, bez obowiązku siedzenia w bezruchu. 17 października o godz. 18.00 zapraszamy do Centrum św. Jana w Gdańsku na niezwykłe spotkanie z muzyką Mortona Feldmana w wykonaniu Emilii Karoliny Sitarz i Ewy Liebchen.

 

Koza, Kuba Więcek & live band Uroczysta Gala 19. edycji Gdyńskiej Nagrody Dramaturgicznej

Prowadzenie: Lee Heffner

Koza i Kuba Więcek to duet działający na styku rapu, jazzu, teatru i eksperymentu. Ich tegoroczny album „Człowiek zwany ciszą”, podobnie jak poprzednie, został bardzo wysoko oceniony przez krytykę, „Polityka” uznała go za najlepsze z dotychczasowych osiągnięć, których polscy raperzy ze ścisłej czołówki, m.in. Taco Hemingway i Mata, „mogą pozazdrościć”.